
Olgierd Budrewicz (ur. 10 lutego 1923 r. w Warszawie), polski dziennikarz, reportażysta, pisarz, varsavianista, podróżnik.
Syn Kazimierza Budrewicza i Emilii Elner. Uczył się w 5 Państwowym Gimnazjum (obecnie V LO) im. Księcia Józefa Poniatowskiego w Warszawie. Maturę zdał w 1942 r. na tajnych kompletach. Studiował następnie na tajnym Uniwersytecie Warszawskim (wydział prawa) i w konspiracyjnej Wyższej Szkole Dziennikarskiej. Żołnierz Armii Krajowej (pseud. Konrad), uczestnik powstania warszawskiego (zgrupowanie Żmija, obwód Żywiciel), w stopniu kaprala podchorążego. Współredagował powstańcze pismo "Dziennik Radiowy 22. Obwodu AK". Po upadku powstania przebywał w Krakowie, następnie studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Warszawskim (dyplom w 1946 r.).
Pracował jako początkujący reporter w działach miejskich "Tygodnika Warszawskiego" (1945-1947) i "Wieczoru Warszawy" (1946-1947). Następnie dziennikarz "Słowa Powszechnego" i Agencji Prasowo-Informacyjnej API. Od lat 50. wieloletni dziennikarz "Przekroju" (współpraca od 1953 r., członek redakcji w latach 1955-1970). Współpracował z pismami "Stolica" (w latach 1958-1964 i 1966-1970, m.in. felieton "Warszawskie widzimisię") i "Przegląd Kulturalny" (od 1960 do 1963 r., m.in. felietony z cyklu "Było nie było"). Od 1970 r. w tygodniku "Perspektywy". Obecnie współpracuje z "Wprost" i innymi czasopismami.
Członek Stowarzyszenia Dziennikarzy RP (1946-1951), a następnie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (od 1951 r.) , Związku Literatów Polskich (1958-1983), ZAIKS-u (od 1957 r.), Stowarzyszenia Autorów Dzieł Naukowych (od 1985 r.), Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (od 1989 r.), The Explorers Club (od 1996 r.). Przewodniczący Towarzystwa Przyjaciół Łazienek Królewskich w Warszawie (od 1988 r.), Prezydent Warszawskiego Klubu Rotariańskiego (jeden z klubów Rotary International; 1992-1993).
Autor wielu reportaży zagranicznych wydanych w kilkudziesięciu książkach, programów telewizyjnych, scenariuszy i komentarzy do dokumentów filmowych. Twórca publicystyki poświęconej zagadnieniom polonijnym, przewodników, publikacji podróżniczych. Autor wydawnictw poświęconych historii i współczesności Warszawy, artykułów, felietonów, szkiców i esejów dotyczących tematyki varsavianistycznej. Jest także autorem wstępów do licznych albumów. Jego twórczość była tłumaczona m.in. na język angielski, rosyjski, niemiecki.
Od 1946 r. żonaty z Anną z d. Kanicką. Ich córka - Ewa Budrewicz-Wałaszewska jest anglistką, m.in. tłumaczką literatury pięknej (np. Raymonda Chandlera) i reportażowej, pracuje w Instytucie Anglistyki UW i Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie.
Mieszka w Warszawie, na Żoliborzu, przy ul. Rybińskiego.
www.wikipedia.pl